Περιπέτεια στην Πάργα «8ο Στάδιο: Αδύνατο να βρεθεί γαλήνη…»

Ο αρχιφύλακας Λιαδέλης, καθόταν στο γραφείο του, με τα μάτια κλειστά και το σαγόνι ακουμπισμένο στα χέρια του. [...]Αισθανόταν άχρηστος, δεν μπορούσε ούτε να πάει στην Πάργα, να προστατέψει τον νεαρό που κινδύνευε, ούτε να βρει τον Μάρκου, ούτε καν να καταλάβει τί διάολο γινόταν και που είχε μπλέξει…[...]Είχε σκοτωθεί ένας αστυνομικός – ο αρχιφύλακας ήταν σίγουρος γι’ αυτό – και δεν μπορούσε να κάνει το παραμικρό!

-          [...]Καλημέρα Δημήτρη, άκουσα από την πόρτα του ξενοδοχείου…

-          Καλημ…..

Δεν απόσωσα όμως τη φράση μου. Στην πόρτα, βρισκόταν ο Ιερεμίας και μου χαμογελούσε μειλίχια...

 Η συνέχεια ΕΔΩ

Περιπέτεια στην Πάργα «7ο Στάδιο: Πάργα - Αθήνα»

Η νέα μέρα με υποδέχτηκε στην αγκαλιά της, στέλνοντάς μου τις ακτίνες ενός ζεστού - παρά την παγωνιά - ήλιου να αγγίζουν τα βλέφαρά μου. [...]Ξαπλωμένος ακόμα στο κρεβάτι, αναρωτιόμουν πως ήταν δυνατόν να βλέπω τους εφιάλτες αυτούς σε πρώτο πρόσωπο και να αισθάνομαι πως όλα αυτά τα έκανα εγώ...

[...]Τέσσερεις εκατοντάδες χιλιόμετρα και κάτι πιο μακριά, ίσως μια μέρα πριν, ίσως μια μέρα μετά, υπήρχε ένα δωμάτιο που έκρυβε πολλές απαντήσεις στα βασικά μου ερωτήματα...

  [...]Αν υπήρχε κάποιος άλλος μέσα στο δωμάτιο, θα μπορούσε να ακούσει τον καθιστό άντρα να κλαίει και να φωνάζει πως δεν ξέρει τίποτα και τον όρθιο να ρωτά:  Πες μου, τί σου είπε ο φίλος σου όταν μιλήσατε; Πες μου, τί ξέρει αυτός και πόσα από αυτά σου είπε!

 Η συνέχεια ΕΔΩ

Περιπέτεια στην Πάργα «6ο Στάδιο: …Χριστούγεννα στην Πάργα»

Επιτέλους μετά από μερικά χιλιόμετρα, στις ταμπέλες, εκτός από τον Μεσοπόταμο, το Βράχο και τη Λυγιά, εμφανίστηκε και η Πάργα. Στρίψαμε αριστερά και αφού περάσαμε την Αγία Κυριακή, μπήκαμε στην Πάργα. Είχαν φτάσει τα Χριστούγεννα και εγώ δεν το είχα πάρει καν χαμπάρι!

Τα φαντάσματα των προηγούμενων ημερών, με επισκέφθηκαν σε όλο τους το μεγαλείο [...]

Μέσα από το πλήθος ξεχώρισε μια κοπέλα κι άρχισε να κινείται σε αργή κίνηση προς το μέρος μου, τράβηξε την καρέκλα, κάθισε δίπλα μου και μου χαμογέλασε. Τα μάτια της, είχαν το μαύρο της βαθιάς θάλασσας τη νύχτα [...]

[...] Τα ρούχα μου ήταν βουτηγμένα στο αίμα και τα αισθανόμουν υγρά να κολλούν στο κορμί μου. Κάπου παραδίπλα υπήρχε ένα μαχαίρι πεταμένο στην άμμο, στο άλικο χρώμα του αίματος. Το αίμα ξεκινούσε από το κορμί της κοπέλας και οδηγούσε απευθείας στο μαχαίρι. Αισθάνθηκα τα χέρια μου να σφίγγουν με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και ξύπνησα τρομαγμένος, στάζοντας από τον ιδρώτα [...] 

 Η συνέχεια ΕΔΩ

A real book's battery, never dies.

Ευτυχισμένες Γιορτές σε όλους!

A book is never long enough...

Merry Christmas!

Χριστούγεννα στην Πάργα, γεμάτα μυστήριο και αγωνία

Χριστούγεννα στην Πάργα, γεμάτα μυστήριο και αγωνία: έρχεται το 5^ο Επεισόδιο της  e- λογοτεχνικής σειράς «Περιπέτεια στην Πάργα»!

Είναι νεκρός ο αστυνομικός που φύλαγε τον Δημήτρη; Γιατί τον κυνηγούν; Τί θα κάνει ο ήρωας για να προστατευτεί, αφού κι η αστυνομία δέχτηκε πλήγμα; Θα μπορέσει να βρει καταφύγιο στον φίλο του στην ξακουστή Πάργα;

Για να διαβάσετε όλα τα επεισόδια της Περιπέτειας,

πατήστε ΕΔΩ!

5ο Στάδιο: Αναζητώντας καταφύγιο στην Πάργα

Περιπέτεια στην Πάργα

«5^ο Στάδιο: Αναζητώντας καταφύγιο στην Πάργα...»

 

Το κινητό μου άρχισε να χτυπάει γύρω στις 2 τη νύχτα και το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στο κακό. Όταν κτυπάει το τηλέφωνο τέτοια ώρα δεν είναι ποτέ για καλό, έλεγε ο πατέρας μου...

...Στην οθόνη του κινητού, έλαμπε στο σκοτάδι το όνομα του αρχιφύλακα. Όχι και τέτοια ώρα σκέφτηκα και έσυρα το δάχτυλό μου για να απαντήσω. [...]

[...] Το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στο Γιάννη. Ήμασταν μαζί φαντάροι, αλλά κρατάμε ακόμη καλή επικοινωνία. Από το τηλέφωνο βασικά, μιας και μένει μόνιμα στην Πάργα, αλλά μιλάμε αρκετές φορές κάθε μήνα και με έχει ζαλίσει να πάω να τον επισκεφτώ...

[...] Κλείδωσα το σπίτι και κατεβήκαμε με τον αρχιφύλακα στο αυτοκίνητό του. Για κάποιο λόγο, είχα το προαίσθημα πως θα αργούσα να ξαναδώ το σπίτι μου…

 Η συνέχεια ΕΔΩ